[.] Veil Veil Vanish

Για τους Veil Veil Vanish είχαμε μιλήσει πριν λίγο καιρό με αφορμή το νέο τους single Anthem for a Doomed Youth σε ένα μικρό κειμενάκι στην στήλη Fresh. Αυτό το κείμενο στάθηκε και η αφορμή για την συνέντευξη που θα διαβάσετε παρακάτω, όπου το ταλαντούχο συγκρότημα λέει πολλά και ενδιαφέροντα.

Πείτε μας λίγα λόγια για την ιστορία αλλά και την προϊστορία των Veil Veil Vanish. Ποια είναι τα μέλη, πότε ξεκινήσατε, που βρισκόσασταν πριν, και φυσικά γιατί κάνατε μια μπάντα.

Πριν ξεκινήσουμε τους Veil Veil Vanish, όλοι μας παίζαμε σε άλλες μπάντες μέσα και γύρω από το San Francisco, και γνωριζόμασταν όλοι από τα live της τοπικής underground σκηνής, που παρακολουθούσαμε μα και παίζαμε ο καθένας.

Γουστάραμε ο ένας το γκρουπ του άλλου, και αρκετές φορές παίζαμε μαζί.

Ο Keven έκανε φωνητικά στο δικό του συγκρότημα, και ο Cameron έπαιζε κιθάρα σε ένα άλλο, όταν οι δύο μπάντες διαλυθήκαν την ίδια περίπου εποχή. Έτσι βρέθηκαν και ξεκίνησαν να γράφουν κάποια κομμάτια. Μετά ήρθε ο Robert που έπαιζε ντραμς στο ίδιο συγκρότημα με τον Justin που λίγο αργότερα ξεκίνησε να παίζει κι αυτός keyboard μαζί μας, και τέλος ήρθε και η Amy στο μπάσο, μεταγραφή κι αυτή από άλλη μπάντα.

Αυτό ήταν πριν περίπου 3 χρόνια. Από τότε μαζί με άλλα γκρουπ απ’ όλη την χώρα που μοιραζόμαστε την ίδια νοοτροπία, προσπαθούμε όλη αυτή την υπόγεια σκηνή να την φέρουμε όσο το δυνατόν πιο πάνω στην επιφάνεια.

Ποια είναι η ιστορία πίσω από το όνομά σας?

Το όνομα Veil Veil Vanish παραπέμπει στο τι συμβαίνει συνήθως όταν οι άνθρωποι γραπώνονται από ένα συγκεκριμένο lifestyle και το ακολουθούν πιστά.

Συμβαίνει συχνά στις μεγάλες πόλεις, μα μπορεί να συμβεί επίσης παντού όπου ο κόσμος εμπλέκεται φανατικά με τα ναρκωτικά, την θρησκεία, η το κάθε είδος υποκουλτούρας. Στην ουσία απαρνούνται την ταυτότητά τους και χάνουν τον εαυτό τους.

Έχετε συμμετάσχει σε 2 tribute albums, ένα για τους Cure και ένα για τους Prids, ενώ στο πρώτο σας EP, Into A New Mausoleum η αγάπη σας για τον σκοτεινό Post-Punk, New Wave ήχο των ‘80’s είναι εμφανής. Εσείς πως θα περιγράφατε την μουσική σας?

Ο πρώιμος ήχος μας έτυχε συχνά σύγκρισης με το Post-Punk και το New Wave, και είχε μια παρόμοια αίσθηση γιατί ήταν μια αυθόρμητη αντίδραση σε παρόμοιες καταστάσεις.

Για ακόμη μια φορά η κυρίαρχη κουλτούρα αποδείχτηκε ανεπαρκής στο να εκφράσει τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι έβλεπαν τον κόσμο. Τα παλιά ιδεώδη έχουν βαλτώσει παραμένοντας στάσιμα, και έτσι είναι φυσικό να προσπαθεί κανείς να βρει καινούργιους τρόπους για να προσεγγίσει την τέχνη και τη μουσική.

Σε σχέση με το πρώτο μας ΕΡ, ο ήχος μας είναι περισσότερο εστιασμένος και εκλεπτυσμένος και εκφράζει περισσότερο την προοπτική με την οποία βλέπουμε την μοντέρνο πολιτισμό.

Αρκετές φορές έχει περιγραφεί ως Punk Noir, καθώς αναδύει μια αίσθηση αγωνίας και έντασης παρόμοιας με αυτή των film noir. Η μοντέρνα κουλτούρα είναι προς το παρόν γεμάτη αβεβαιότητα, αλλά με την αβεβαιότητα αυτή συνυπάρχει και ένα είδος ενθουσιασμού. Μια ανυπομονησία, και προσδοκία αυτού του καινούργιου που πρόκειται να συμβεί.

Το νέο σας single Anthem for a doomed youth μόλις κυκλοφόρησε, ενώ απ όσο γνωρίζω έχετε σχεδόν έτοιμο και τον καινούργιο σας δίσκο Change Ιn Τhe Νeon light που θα κυκλοφορήσει στις αρχές του 2010.

Το single και το άλμπουμ αντιπροσωπεύουν έναν χρόνο συνεχούς δουλειάς, κατά το οποίο ήρθαμε σε επαφή με μπάντες και άτομα που κινούνταν σε παρόμοια τροχιά με τη δική μας.

Το αποτέλεσμα ευελπιστώ να προσδιορίσει και να εκφράσει την εμπειρίες και τα βιώματα των ανθρώπων και των μουσικών που αγαπάμε: των ανθρώπων που λειτουργούν στο περιθώριο ουσιαστικά, αυτών που αισθάνονται όπως και ’μείς.

Η ελπίδα είναι ότι ο ήχος μας θα συντονίσει εκείνους που ίσως δεν μας ξέρουν, αλλά νιώθουν αποκομμένοι από την κοινωνία στην οποία ζουν, και ότι μέσω εμάς ίσως μπορέσουν να βρουν κάποια αίσθηση σύνδεσης.

Υπάρχουν ευκαιρίες να παίζεται συχνά ζωντανά? Πως είναι οι συναυλίες σας?

Έχουμε παίξει στη Δυτική ακτή, από το Σηάτλ και το Πόρτλαντ μέχρι το Λος Άντζελες. Πρόσφατα ταξιδέψαμε στη Ν.Υόρκη, με σχέδιο να περιοδεύσουμε τελικά και στην Ευρώπη.

Οι συναυλίες είναι πάντα συναρπαστικές, γιατί ο κόσμος αποτελείται από άτομα που γνωρίζουν τι ακριβώς είμαστε, και έρχονται ειδικά για να δουν εμάς και τις μπάντες με τις οποίες παίζουμε. Έτσι είναι και οι ίδιοι πολύ ενθουσιώδεις που συμμετέχουν σ’ όλο αυτό, και πραγματικά λατρεύουν την μουσική. Οι πιο πολλοί, αν όχι όλοι όσοι έρχονται στις συναυλίες μας, γνωρίζονται μεταξύ τους και συνδέονται με κάποιο τρόπο, και έτσι το κοινό μοιάζει περισσότερο με μια παρέα φίλων, παρά αγνώστων, ενώ όσο ταξιδεύουμε στην χώρα βλέπουμε ότι υπάρχουν ολοένα και περισσότεροι από αυτούς εκεί έξω.

Τι γίνεται στην μουσική σκηνή του San Francisco στις μέρες μας?

Ο ήχος του Σ.Φρανσίσκο είναι κατά ένα πολύ μεγάλο βαθμό μονότονος, και «ευχάριστος». Πάνω κάτω όπως ήταν στα 90’s, δεν έχει αλλάξει και πολύ από τότε.

Όμως υπάρχει και ένας άλλος ήχος που αναπτύσσεται αργά, παράλληλα με την καθιερωμένη μουσική. Κάτω από την επιφάνεια, τα τελευταία χρόνια έχει αποκτήσει ορμή. Το mood της μουσικής αυτής μοιράζεται με κάποιες μπάντες σε άλλες μεγάλες πόλεις της Δυτικής και Ανατολικής ακτής, καθώς και στην Ευρώπη και το Ηνωμένο Βασίλειο. Μπάντες όπως τους Magick Daggers και τους Prids στο Portland, τους Romance στο Seattle, ως τους Sleepmask και τους Wartapes στο Los Angeles, και τους Blacklist στη Νέα Υόρκη, όπως επίσης και οι εκπρόσωποι του SF bay, οι Murder of Lilies και η Rykarda Parasol.

Ενώ τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των συγκροτημάτων αυτών διαφέρουν πάρα πολύ, αυτό που μένει σταθερό είναι το ακροατήριο. Τα άτομα που γνωρίζουν κάποιο από αυτά τα συγκροτήματα συνήθως ξέρουν καλά και τα υπόλοιπα. Οι άνθρωποι που μας ξέρουν και υποστηρίζουν αυτή τη μουσική αποτελούν μια κοινότητα περιχαρακωμένη, αν και είναι απλωμένη σε όλη τη χώρα και τον πλανήτη.

Απ’ όσο ξέρω κάποιοι από εσάς παίζουν επίσης με την Rykarda Parasol. Πως είναι να μοιράζεσαι την σκηνή μ αυτή την γυναίκα?

Η Rykarda μας υποστήριξε εξαιρετικά από την αρχή. Είναι μια ασυνήθιστα μοναδική και ταλαντούχα καλλιτέχνης και μουσικός, και μια πολύ σημαντική παρουσία στη μουσική σκηνή του Σαν Φρανσίσκο. Έχει υπάρξει θερμός υποστηρικτής των υπόλοιπων συγκροτημάτων της σκηνής, και αποτελεί ένα ανεκτίμητο μέλος της μικρής μουσικής μας οικογένειας.

Η Rykarda Parasol και οι Veil Veil Vanish έχουν μοιραστεί την ίδια σκηνή στο Σ.Φρανσίσκο αρκετές φορές και οι συναυλίες της είναι πάντα φοβερές.

Ο Keven και ο Robert ήταν αρκετά τυχεροί που συμμετείχαν στα φωνητικά και στα ντραμς του τελευταίου της άλμπουμ ‘For Blood and Wine’. Έπαιξαν επίσης και με το συγκρότημά της στο ιστορικό Fillmore εδώ στο Σαν Φρανσίσκο.

Μπορείτε και ζείτε από την μουσική σας?

Οι μέρες της μουσικής βιομηχανίας όπως την γνωρίσαμε έχουν περάσει. Εδώ στην Δυτική ακτή, εκτός από ελάχιστα τοπικά ανεξάρτητα, τα περισσότερα δισκοπωλεία έχουν σβήσει.

Το νέο πρόσωπο της μουσικής βιομηχανίας είναι ακόμη σε εμβρυακό στάδιο και το τι ακριβώς μορφή θα πάρει τελικά είναι άγνωστο προς το παρόν.

Την ίδια στιγμή τα συγκροτήματα θα πρέπει να είναι εξαιρετικά καινοτόμα και τολμηρά για να επιβιώσουν. Χωρίς μεγάλη δισκογραφική να τα σαπορτάρει, θα πρέπει να βρουν νέους και δημιουργικούς δρόμους για να στηριχθούν.

Η κάθε μπάντα ουσιαστικά είναι αναγκασμένη να εφεύρει την προσωπική της μουσική βιομηχανία. Είναι ταυτόχρονα μια δύσκολη και τρομακτική πρόταση, αλλά μπορεί να είναι επίσης συναρπαστικό και να σου δίνει δύναμη αν έχεις την διάθεση να το προσπαθήσεις.

Τελικά προτιμάτε την Βορειοευρωπαϊκή ομίχλη από το ήλιο της Καλιφόρνια?

Η ειρωνεία είναι ότι ο καιρός στο San Francisco είναι συνήθως ομιχλώδης και κρύος, σε αντίθεση με την υπόλοιπη Καλιφόρνια. Πολύς κόσμος έρχεται εδώ περιμένοντας να δει την «ηλιόλουστη Καλιφόρνια» των καρτ ποστάλ και ξαφνιάζεται.

Κάτι τελευταίο για τους αναγνώστες μας? Κάποια σοφά λόγια, συμβουλή, η οτιδήποτε θα θέλατε να πείτε…

Όταν όλα τριγύρω σου συνεχώς μεταβάλλονται, και δεν υπάρχει πλέον σταθερό έδαφος, μπορείς είτε να το αφήσεις να σε ρίξει κάτω, σταματώντας την πορεία σου, είτε μπορείς να βρεις τον δικό σου βηματισμό μέσα σ όλο αυτό, και να αγκαλιάσεις την νέα πραγματικότητα που έρχεται.

Η επιλογή είναι δική σου.

Σας ευχαριστούμε πολύ.

Εμείς ευχαριστούμε. It’s been a pleasure.

saunterer & co.

[.] Veil Veil Vanish