Ηταν μια ενδιαφέρουσα μουσική χρονιά ή μήπως μια αδιάφορη? Ηταν η χρονιά των Αnimal Collective ή των Wild Beasts?
Ηταν μια ενδιαφέρουσα μουσική χρονιά ή μήπως μια αδιάφορη? Ηταν η χρονιά των Αnimal Collective ή των Wild Beasts?
Αν με ρωτούσες γιατί κάθομαι ακόμα και φτιάχνω λίστες μουσικές παρ’ όλα τα χρόνια που περνούν από πάνω μου, θα σού ‘λεγα πως φτιάχνω την προσωπική μου αυτοβιογραφία μπας και θυμηθώ κάποτε το πως ήμουν.
Έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που οι ιθαγενείς ινδιάνοι της Αμερικής αλλά και οι παράνομοι φυγάδες της Δύσης θεωρούσαν τα τραίνα σαν μια σατανική μηχανή,
Είναι σαν να βγαίνεις ραντεβού για σινεμά με ένα όνειρο. Μουσική από την ψυχή για την ψυχή γιατί μόνο αυτή βλέπει και ακούει καθαρά. Η κολεκτίβα των Piano Magic, συναντά τους πρεσβευτές του Γαλλικού “Post Rock” Kwoon με τη συμμετοχή των γηγενών Misuse. Αν σας αρέσουν οι Dead Can Dance, οι Sigur Ros και οι Mogwai δεν πρέπει με τίποτε να μπείτε στο απουσιολόγιο της βραδιάς.
Αν τα ονόματα Portishead, Massive Attack, Morcheeba λένε κάτι για σένα, αν το trip hop έχει ακόμη κάποια θέση στις μουσικές σου προτιμήσεις τότε θα πρέπει να χαρίσεις λίγα λεπτά από τον χρόνο σου στου Γάλλους Screenatorium.
Οι Electric Litany έρχονται από την Αγγλία, και αποτελούνται από τον Αλέξανδρο Μιάρη (φωνητικά, κιθάρες, πιάνο, synths), τον Duane Petrovitch (μπάσο) and Richard Simic (drums).
Ψυχορραγώ ανελέητα με το feedback να κυλάει ασταμάτητα στις φλέβες μου. THE HAPPY END IS NEAR. Να τρέξω, να φωνάξω, να ουρλιάξω. Γονατίζω, υποκλίνομαι στα ηλεκτρο-ψυχεδελικά ηχεία ανάρμοστων ήχων. Είναι ο ορισμός του τριπαρισμένου ταξιδιού. Στη χώρα των γλυκών μελωδιών και του αναδραστικού θορύβου. Γλυκές νωχελικές μελωδίες κρυμμένες σε πέπλο ηλεκτρικό. Αναζητούν διέξοδο.
Σε εμάς τους Έλληνες…χμμμ σε εμάς τους ελληνιστικούς νεοέλληνες…ξανά μανά χμμμ….σε αυτό που είμαστε τελοσπάντων, αρέσει πολύ να μαγειρεύουμε. Τόσο, που αδικαιολογήτως απουσιάζει από το πάνθεον των ελληνικών διαγωνισμών αυτός του “Mister & Miss Chef” ή ελληνιστί “Κύριος και κυρία Χουλιάρα”.